Spugend in de gang. Spreekbeurt! Vreselijk vond ik het. Ik wist niet meer waar het over ging terwijl bij wijze van spreken het konijn al jaren in mijn kamer rondhuppelde. Ik zei liever gedichtjes op ofzo, dan hoefde ik geen swung te hebben, ik zag het letterlijk voor me, las het op en hup weer mijn stoel op. KLAAR!

Of het nu voor de groep was of 1-op-1, ik vond het allebei even erg. Of een nieuwe groep ingaan waar je niemand kent. Ook zoiets. Ik ben de spugend-op-de-gang jaren wel ontgroeid maar nog altijd is het niet iets waar ik naar uitkijk. Knikkende knietjes en bibber handjes. Een wiebelige stem... het overkomt me nog. Inmiddels ben ik zelfverzekerd genoeg om het dan maar te benoemen en er daardoor mijn voordeel mee te doen. Vooral het 'veel doen' heeft geholpen. Veel radio-interviews vanwege Twitterveiling bijvoorbeeld. Of voor tv en krant. Heel veel netwerk-bezoekjes waar ik soms herkend en dus aangesproken werd. Dat scheelde... hoefde ik zelf niet assertief te doen!

Maar de keren dat ik er echt alleen voor stond had ik altijd wel stoute schoenen aan. Want het leuke om te weten is... jawel... hoe gelikt de anderen er ook bijstaan, bijna allemaal hebben ze knikkende knietjes, zweterige handjes en zetten ze het gesprek met een net te hoog stemmetje van de zenuwen in. Maar hoe vaker je het doet, hoe beter je die symptomen kunt negeren.

Spreken in het openbaar kun je dus leren! Of het nu als spreker voor de groep is. om je pitch te doen voor een a.s. client of in een groep met allemaal nieuwe gezichten op een netwerkbijeenkomst.

Daarom ben ik ook zo blij met de Masterclass voor Kaat van Edo van Santen. Omdat hij een enorme professional is en ik nog heel veel wil leren. Dus wie doet er mee.... 24 maart, 11 plekken (want ik doe ook mee!)... WINNEND PRESENTEREN